ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ ΠΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ:

http://rizpar.blogspot.com/

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Η Πρωτοβουλία Συντονισμού Πρωτοβάθμιων Σωματείων συνδικαλιστών και εργαζομένων στη Λέσβο καλέι σε συγκέντρωση ενάνται στο ασφαλιστικό έκτρωμα που καταθέτει η κυβέρνηση, το πρόγραμμα σταθερότητας και την επέμβαση του ΔΝΤ στη χώρα μας, το Σάββατο 5 Ιουνίου στις 7.00 το απόγευμα στην πλατεία Σαπφούς

Η Πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων - συλλόγων συνδικαλιστών και εργαζομένων στη
Λέσβο καλεί σε συγκέντρωση και πορεία την Πέμπτη 20 Μάη, μέρα ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ μπροστά στα κεντρικά Λύκεια, 10.30 το πρωί.
*Να ανατραπεί το πρόγραμμα
σταθερότητας
*Όχι στο νομοσχέδιο που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση

Περί κρίσης

Η κρίση του καπιταλισμού και κάποιες βιώσιμες λύσεις από τον Rick Wolff - The from dimitris meletis on Vimeo.

διαδήλωση

Η Πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων - συλλόγων συνδικαλιστών και εργαζομένων στη Λέσβο καλέι σε συγκέντρωση και πορεία την Παρασκευή 14 Μάη 6.30 το απόγευμα μπροστά στα κεντρικά Λύκεια.
- Να ανατραπεί το πρόγραμμα σταθερότητας
- Όχι στο νομοσχέδιο που διαλύει την κοινωνική ασφάλιση

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΑΥΡΙΟ 6 ΜΑΗ, 6.30 μ.μ. ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΙΚΑ ΛΥΚΕΙΑ. ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΕΞΩ ΤΟ ΔΝΤ. ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ. ΚΑΛΕΙ Η ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ - ΣΥΛΛΟΓΩΝ, ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Όλη η Ελλάδα να γίνει ΕΡΤ!

ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ-Ε.Ε.-ΔΝΤ

Η ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΙΟ ΣΦΟΔΡΗΣ ΛΕΗΛΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

της Ρέππα Ντίνας,
εκπροσώπου των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων Π.Ε. στο Δ.Σ. της ΔΟΕ,
www.paremvasis.gr
Για ένα εργατικό «Δεκέμβρη» ανατροπής και νίκης

Είναι πια φανερό. Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με Αρμαγεδώνα.
Και δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ο καπιταλισμός μαστίζεται από μια πρωτόγνωρη στην ιστορία του κρίση. Για να κυριαρχήσουν στον ανελέητο ανταγωνισμό των κεφαλαίων, για να έχουν τα ποσοστά κέρδους που τους είναι απαραίτητα για να αναπαράγονται, αποφάσισαν να μειώσουν το εργατικό κόστος μετατρέποντάς μας σε σύγχρονους δούλους του 21 αιώνα. Εργαζόμενους των λίγων ευρώ το μήνα, χωρίς ασφάλεια, ασφάλιση, δώρα, άδειες, χωρίς το παραμικρό δικαίωμα. Όλη η καπιταλιστική δύση επιδιώκουν να μετατραπεί σε τρίτο κόσμο. Ας μην υπάρχουν αυταπάτες. Αυτός είναι ο τελικός στόχος και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Οι εργαζόμενοι εδώ αντιμετωπιζόμαστε ως πειραματόζωο για να μετρήσουν αν ο στόχος μπορεί να εξαπλωθεί χωρίς σοβαρούς κλυδωνισμούς κι επικίνδυνες κοινωνικές αναταράξεις σε όλη την καπιταλιστική δύση, σε Ευρώπη κι Αμερική. Η απόφαση για την παραπομπή στο Δ.Ν.Τ. δεν αποτελεί αποτέλεσμα της αύξησης των κερδοσκοπικών παιχνιδιών και των επιτοκίων δανεισμού αλλά συνειδητή και σχεδιασμένη επιλογή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, σε πλήρη συνεργασία με Ν.Δ. και ΛΑΟΣ. Ελληνικό και ξένο κεφάλαιο, διεθνείς κερδοσκόποι, Γερμανία κι Αμερική, τρίβουν τα χέρια τους με τη συμφωνία που υπέγραψε η κυβέρνηση. Η κόλαση των εργαζομένων είναι ο δικός τους παράδεισος.

Καμία σχέση δεν έχουν με το χρέος οι αποφάσεις αυτές. Τα νούμερα τα λένε όλα. Ο δανεισμός των 120 δις είναι μέρος των τόκων της επόμενης τριετίας. Αμέσως μετά η Ελλάδα θα βρεθεί αντιμέτωπη με τους τόκους των δανείων που παίρνει τώρα. Αν αποδεχτούμε τη λογική ότι οι εργαζόμενοι θα πληρώσουμε τα βάρη τότε πρέπει να αποδεχτούμε τη ραγδαία μείωση των μισθών μας για πάντα και χιλιάδες απολύσεις στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα. Ποια νέα μέτρα θα ακολουθήσουν για να χορτάσει η λερναία ύδρα; Τα κεφάλια είναι πολλά και δε χορταίνουν παρά μόνο αν πάρουν ότι με αγώνες κατακτήθηκε εδώ κι έναν αιώνα. Το Μάη μήνα καλούμαστε να πληρώσουμε το ομόλογο της Ολυμπιάδας(!!!). Αυτής που φούσκωσε από «εθνική» υπερηφάνεια τις τσέπες των μεγαλοεργολάβων και των Ελλήνων και ξένων μεγαλοκαρχαριών και τους εργαζόμενους με «εθνική» αποχαύνωση που τώρα ζητάει να πληρωθεί.

Φοβηθήκαμε να αντιδράσουμε στον πρώτο γύρο της επίθεσης. Αναρωτηθήκαμε μήπως η χώρα θέλει στήριξη. Φοβηθήκαμε ότι η απεργία δε θα είχε αποτέλεσμα και πιστέψαμε ότι διακυβεύονται απλώς τα χρήματα των απεργιακών ημερών. Τώρα βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τα αποτελέσματα της αμηχανίας, του φόβου, της αδράνειας.

Η κυβέρνηση υπέγραψε την καταδίκη μας:

Στο δημόσιο τομέα
Στους μισθούς
ΜΕΙΩΣΗ 25% ΜΕ 30% ΤΩΝ ΑΠΟΔΟΧΩΝ!!!
• Στα 250 ευρώ περιορίζεται το δώρο Πάσχα και το επίδομα αδείας, ενώ το δώρο των Χριστουγέννων στα 500 ευρώ για τους δημοσίους υπαλλήλους (όσοι παίρνουν μεικτές αποδοχές 3.000 ευρώ ο 13ος και 14ος μισθός κόβονται τελείως)
• Μείωση ακόμα 8% στα επιδόματα του δημοσίου και 3% στις αποδοχές των ΔΕΚΟ
• Τριετές πάγωμα των μισθών
ΔΕΝ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ ΑΝ ΟΙ ΝΕΕΣ ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΣΤΟ ΠΑΓΩΜΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΟΨΙΜΟ ΤΗΣ ΩΡΙΜΑΝΣΗΣ
• Νέο ενιαίο μισθολόγιο για το δημόσιο τομέα από το 2011 με στόχο τη μείωση των βασικών μισθών και τη διαφοροποίηση παλιών και νέων εργαζομένων

Στις συντάξεις
• Στα 200 ευρώ περιορίζεται το δώρο Πάσχα και το επίδομα αδείας ενώ στα 400 ευρώ το δώρο των Χριστουγέννων για τους συνταξιούχους του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα(όσοι παίρνουν μεικτή σύνταξη 2.500 ευρώ, ο 13ος και 14ος μισθός κόβονται τελείως)
• Νέα μείωση των συντάξεων μέσω επιβολής του ΛΑΦΚΑ. - Οι συντάξεις παγώνουν για τρία χρόνια

Στον ιδιωτικό τομέα
ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΣΤΟΣ
Αύξηση του ορίου των απολύσεων - Μείωση των αποζημιώσεων
Μείωση της υπερωριακής αποζημίωσης - Χτύπημα των κατώτερων αποδοχώ

Ασφαλιστικό
ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΕΠΙΔΟΜΑ ΕΝΔΕΙΑΣ
• Υπολογισμός της σύνταξης με βάση το μέσο όρο των αποδοχών όλου του εργάσιμου βίου!!!!!
• Εισάγεται μηχανισμός «αυτόματης προσαρμογής των ορίων ηλικίας στο προσδόκιμο ζωής» που σημαίνει ότι όσο αυξάνεται το όριο ζωής, θα αυξάνεται και το όριο συνταξιοδότησης!!!!!
• Από το 2011 η εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών-γυναικών, με τριετή περίοδο προσαρμογής.
• Αυξάνεται η ελάχιστη περίοδος εισφορών από τα 37 στα 40 έτη έως το 2015
• Μειώνονται τα ασφαλιστικά ταμεία σε τρία.
• Περιορίζεται η πρόωρη συνταξιοδότηση και αυξάνεται το ελάχιστο όριο στα 60 έτη
• Ενισχύεται η ανταποδοτικότητα μεταξύ εισφορών και συντάξεων
• Επέρχονται περικοπές στη λίστα των βαρέων και ανθυγιεινών
• Ελάχιστη εγγυημένη σύνταξη για άτομα άνω των 65 ετών, με βάση εισοδηματικά κριτήρια

Ραγδαία αύξηση των τιμών των προϊόντων
• Αύξηση του ΦΠΑ στο 23%, 11% και 5,5%
• Αύξηση 10% της φορολογίας στα καύσιμα, στα ποτά και στα τσιγάρα
• Αύξηση αντικειμενικών αξιών
• Επιβολή πράσινων τελών
• Αναστέλλεται η χορήγηση της δεύτερης δόσης του επιδόματος αλληλεγγύης

ΚΙ ΑΛΛΑ ΛΕΦΤΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ
Δημιουργείται ταμείο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας όπου η Ε.Ε. και το ΔΝΤ θα ενισχύει τις τράπεζες ώστε να μη χάσουν την χρηματοπιστωτική της ικανότητα ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΩΡΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΑΣ

Συμφώνησαν ακόμη:
• Το δάνειο είναι τριετές και δίνεται σταδιακά με κριτήριο την πιστή τήρηση των αριθμητικών αποτελεσμάτων των μέτρων
• Η παρακολούθηση γίνεται κάθε τρεις μήνες

Έκρυψαν ότι:
 Μέρος του δανείου είναι για να αποπληρωθούν οι τόκοι.
 Το δάνειο δημιουργεί νέους δυσβάστακτους τόκους
 Τα μέτρα δεν τελείωσαν. Κάθε φορά που οι αριθμοί δεν τους βγαίνουν, (π.χ. ο ΦΠΑ που υπολογίζουν να εισπράξουν το πιο πιθανό είναι να μην τους βγει αφού θα πέσει σίγουρα η κατανάλωση με τόση φτώχια που θα υπάρξει) θα μας καλούν και σε νέα μέτρα για τη «σωτηρία» της πατρίδας
 Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα θα βρεθούν εντός των επόμενων λίγων μηνών αντιμέτωποι με το κόψιμο των δώρων. Δεν τα κόβουν όλα μαζί γιατί προσπαθούν να συγκρατήσουν τη γενικευμένη λαϊκή οργή, για να αποφύγουν έναν εργατικό Δεκέμβρη

Δεν υπάρχουν περιθώρια άλλης καθυστέρησης. Κάθε μέρα που περνάει τους ανοίγει ακόμα περισσότερο την όρεξη. Δεν είναι τυχαίο ότι άνοιξε η συζήτηση για κόψιμο αργιών (που δεν αποκλείεται να περιλαμβάνει και το Σάββατο), για διεύρυνση του εργάσιμου χρόνου, για μαζικές απολύσεις στο δημόσιο, για κατάργηση της μονιμότητας. Οι εκπαιδευτικοί θα βρεθούμε πολύ σύντομα αντιμέτωποι με την αύξηση του διδακτικού κι εργασιακού ωραρίου, το κόψιμο των διακοπών, την αχαλίνωτη ασυδοσία της δικής μας εργοδοσίας, που δεν είναι άλλη από το Υπουργείο και τους πραίτορες του.

Οι εργαζόμενοι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ιστορικού χαρακτήρα αποφάσεις για τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας. Θα αποδεχτούμε με μοιρολατρία και ραγιαδισμό το δρόμο της Ιφιγένειας για να πνεύσει ούριος άνεμος στα πανιά της οικονομικής ελίτ και των ισχυρών του κόσμου ή θα διεκδικήσουμε τη ζωή και την αξιοπρέπεια μας;
ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ/ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΡΑΠΕΖΩΝ
ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ
ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥΣ
ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΜΙΣΘΟΥΣ, ΛΙΓΟΤΕΡΕΣ ΩΡΕΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ, ΜΟΝΙΜΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
Γενικευμένος πανεργατικός ξεσηκωμός.
Λουκέτο στο δημόσιο τομέα.
Διακλαδικός, συντονισμένος απεργιακός αγώνας διάρκειας τώρα με συλλαλητήρια και μπλοκάρισμα σοβαρών υπηρεσιών της κρατικής λειτουργίας με αποφασιστικού χαρακτήρα καταλήψεις.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΕΚΚΕ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ ΕΚΚΕ

Από το http://www2.ekke.gr/xmain.php?id=387

Διαμαρτυρόμαστε για την επικείμενη κατάργηση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών.

Αντιτασσόμαστε στην υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας.

Ζητάμε την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

Πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του κινδυνεύει να καταργηθεί το μοναδικό δημόσιο Ερευνητικό Κέντρο της χώρας στις κοινωνικές επιστήμες σύμφωνα με την από 26/5/09 Απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής για την κατάργηση ή συγχώνευση 255 Φορέων και Οργανισμών του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα.

Διοίκηση και εργαζόμενοι του Κέντρου διαμαρτύρονται σθεναρά για την απόφαση αυτή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στην Ευρώπη των 27, στον τομέα της έρευνας, η Ελλάδα κατέχει την πέμπτη από το τέλος θέση ως προς το σύνολο των δαπανών, ανεξαρτήτως προέλευσης (0,57% του ΑΕΠ) ενώ κατατάσσεται προ-τελευταία ως προς τη δημόσια δαπάνη για την έρευνα (0,68% των δημοσίων δαπανών). Αντίστοιχες από το τέλος θέσεις κατέχει βάσει όλων των δεικτών που αφορούν στον αριθμό και το κόστος των απασχολουμένων στην έρευνα. Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε χειρότερη θέση όχι μόνο από όλες τις χώρες της ΕΕ των 15, αλλά, ακόμη και από πολλές χώρες που μόλις χθες εντάχθηκαν στην ΕΕ και των οποίων η οικονομικο-κοινωνική κατάσταση ουδεμία σύγκριση έχει με αυτή της χώρας μας.

Μετά τη μεταπολίτευση, η Ελλάδα παρουσίασε ιδιαίτερη πρόοδο στον τομέα της ανάπτυξης της ανώτατης εκπαίδευσης με διπλασιασμό των μελών ΔΕΠ στην περίοδο 1977-2007. Αντίθετα, οι ερευνητικές δομές της χώρας παρέμειναν καχεκτικές. Στο τομέα της έρευνας στις κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες, η κατάσταση παρουσιάζεται ακόμη χειρότερη. Οι απασχολούμενοι στον τομέα αυτό παρουσιάζουν μείωση κατά 25% μεταξύ των δύο τελευταίων Απογραφών.1

Η μη ανάπτυξη των ερευνητικών δομών της χώρας έχει από καιρό ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στο σύνολο των διαδικασιών παραγωγής, μετάδοσης, αξιοποίησης και διάχυσης της γνώσης και της καινοτομίας στο σύνολο της κοινωνίας. Έτσι η Ελλάδα παράγει όλο και περισσότερους ‘πτυχιούχους' - ακόμη και κατόχους διδακτορικών τίτλων - με χαμηλό επίπεδο ερευνητικών δεξιοτήτων ενώ παράλληλα δεν μπορεί να αξιοποιήσει επ' ωφελεία της ανάπτυξης της χώρας, το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει υψηλές επιστημονικές ικανότητες και το οποίο, στην πλειονότητά του, συνεχίζει να διαρρέει στο εξωτερικό.

Με αυτά τα δεδομένα κανείς δεν θα φανταζόταν ότι η σημερινή κυβέρνηση θα συμπεριελάμβανε ερευνητικούς φορείς στο σχέδιο περιορισμού του δημόσιου τομέα προς εξοικονόμηση πόρων. Και όμως. Με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής στις 26/5, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών συμπεριελήφθη στον μακροσκελή κατάλογο διαφόρων Οργανισμών που πρόκειται σύμφωνα με την κυβέρνηση να καταργηθούν ή συγχωνευθούν εντός τετραμήνου. Σύμφωνα με τον κατάλογο αυτό αποφασίζεται η «συγχώνευση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών σε ένα ενιαίο ερευνητικό κέντρο με δραστηριότητα στον τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών». Η απόφαση είναι δύσκολα κατανοητή μια και εκτός των δυσκολιών που εμπεριέχει η συγχώνευση ενός ΝΠΔΔ (ΕΚΚΕ) με ένα ΝΠΙΔ (ΕΙΕ), παραμένει άδηλο τι θα γίνουν οι θετικές επιστήμες τις οποίες, εκτός των ανθρωπιστικών, θεραπεύει εδώ και πενήντα επίσης χρόνια το ΕΙΕ.

Περιττό να αναφέρουμε ότι όχι μόνο δεν προηγήθηκε διάλογος μεταξύ των Κέντρων και της εποπτεύουσας αυτό Αρχής (ΓΓΕΤ, Υπ. Ανάπτυξης) αλλά, ακόμη και όταν τέσσερις μέρες πριν την απόφαση, ζητήθηκε ευθέως - και ενώπιον της ερευνητικής κοινότητας - από τον Γενικό Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας να διαψεύσει ή επιβεβαιώσει την φήμη περί κατάργησης του Κέντρου που ήδη κυκλοφορούσε, εκείνος εκτέθηκε ηθικά δηλώνοντας άγνοια. Επιπλέον, δεν υπάρχει σχετική γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας (ΕΣΕΤ) η οποία, σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τα ερευνητικά κέντρα, είναι απαραίτητη προκειμένου να ληφθούν σχετικές αποφάσεις (Ν.1514/85 αρ.25). Αξίζει να επισημανθεί ότι το επιχείρημα που επικαλείται η Απόφαση της Διυπουργικής για «εξορθολογισμό της λειτουργίας των Δημόσιων Φορέων και περιορισμό της σπατάλης» δεν ευσταθεί στην περίπτωση του ΕΚΚΕ, καθότι τα μέλη του ΔΣ του φορέα είναι μη αμειβόμενα και η μόνη «οικονομία» περιορίζεται στην κατάργηση της θέσης του Προέδρου του ΔΣ.

Παραταύτα ακόμη και τώρα, το Υπουργείο Ανάπτυξης δεν θεωρεί ότι πρέπει να παρουσιάσει την πλήρη πρόταση των όσων σχεδιάζει, να προχωρήσει σε δημόσια διαβούλευση και να ακούσει και τις απόψεις όχι απλώς των άμεσα ενδιαφερομένων αλλά των ‘καθ'ύλην αρμόδιων' που στην προκειμένη περίπτωση είναι η επιστημονική και ερευνητική κοινότητα.

Η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας θεωρείται αυτονόητη σ' όλο τον προηγμένο κόσμο. Για να είναι όμως κοινωνικά χρήσιμη, η κοινωνική έρευνα πρέπει να ασκείται σε πλαίσιο ακαδημαϊκής ελευθερίας και σε συνθήκες ανεξαρτησίας από οικονομικές ή πολιτικο-ιδεολογικές σκοπιμότητες. Η ποιότητα και η χρησιμότητα της κοινωνικής έρευνας είναι ευθέως ανάλογες της επιθυμίας μιας κοινωνίας να διασφαλίσει τις συνθήκες αυτές τις μόνες που επιτρέπουν την προαγωγή της αυτογνωσίας της και την ανάδειξη μέσων και τρόπων ευημερίας της. Η δημόσια σφαίρα είναι ο μόνος χώρος όπου μπορεί να ανθήσει η κοινωνικά χρήσιμη κοινωνική έρευνα υπό την πρόσθετη προϋπόθεση ότι τα πορίσματά της υπόκεινται στην αξιολόγηση και κριτική επισκόπησή τους στο πλαίσιο της εθνικής και διεθνούς επιστημονικής κοινότητας.

Το ΕΚΚΕ, λειτουργώντας πάντα σε ασφυκτικό περιβάλλον ανυπαρξίας εθνικών κονδυλίων και πολιτικής για την κοινωνική έρευνα, επιβίωσε, όλα αυτά τα χρόνια, αντλώντας από τις δικές του κυρίως δυνάμεις. Κυνηγώντας χρηματοδοτήσεις στο πλαίσιο προγραμμάτων με στενή εφαρμοσμένη και αποσπασματική στοχοθεσία, δεν ξέχασε την πραγματική αποστολή του και πέτυχε με την ερευνητική και εκδοτική του δραστηριότητα να διευρύνει τη γνώση μας για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

Η κατάργηση του μόνου στη χώρα δημόσιου Ερευνητικού Κέντρου στις κοινωνικές επιστήμες συνεπάγεται την υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας και τη συρρίκνωση της ερευνητικής κοινότητας. Παράλληλα, σηματοδοτεί την αδιαφορία της Πολιτείας για τις κοινωνικές επιστήμες και καθιστά την επιβίωση και άνθησή τους στόχο ιδιαίτερα δυσπρόσιτο.

Σας καλούμε, συνυπογράφοντας το κείμενο αυτό, να στηρίξετε τις δομές που υπηρετούν την κοινωνική έρευνα στη χώρα μας και να ζητείστε αντί της κατάργησης, την αναβάθμιση του ΕΚΚΕ.

Η Διοίκηση και οι εργαζόμενοι του ΕΚΚΕ

Έφυγε από κοντά μας

...ο σύντροφος δάσκαλος Σπύρος Μαρκόπουλος

Πώς μπορούν οι λέξεις να μιλήσουν για το Σπύρο μας, πώς μπορούν τα λόγια να το πουν. Μαύρα μαντάτα, δίσεκτοι καιροί….

Έφυγε από κοντά μας για το πιο μακρύ ταξίδι ο σύντροφος Σπύρος Μαρκόπουλος, μετά από άνιση μάχη με το θάνατο, την Κυριακή 12 Απρίλη 2009.

Ο Σπύρος, μάχιμος δάσκαλος, γεννήθηκε στις 3/1/1966 στο Αγρίνιο. Μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου πήγε Γυμνάσιο και Λύκειο. Πέρασε στη Μαράσλειο Παιδαγωγική Ακαδημία το 1983, από όπου αποφοίτησε το 1985. Διορίστηκε δάσκαλος στην Πάρο, πήγε στο Βέλγιο ως δάσκαλος, όπου έκανε και μεταπτυχιακές σπουδές, που τις συνέχισε στην Αθήνα στο τομέα Πολιτικών Επιστημών και Κοινωνιολογίας, για να είναι τα τελευταία χρόνια δάσκαλος στα Πετράλωνα, στο 137^ο Δημοτικό Σχολείο.

Φέτος ήταν στη Μετεκπαίδευση στην Πάτρα.

Πάντα με ενεργή συμμετοχή στα κοινά, στο Μαράσλειο με την ΕΜΑΣ, αργότερα ως δάσκαλος μέσα από τις Παρεμβάσεις – Κινήσεις – Συσπειρώσεις και στο Σύλλογο Εκπαιδευτικών Π. Ε. « Ο Παρθενώνας» με το σχήμα «Δάσκαλοι σε Κίνηση».

Τρία χρόνια πρόεδρος του Συλλόγου, χρόνια μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, πολλές φορές αντιπρόσωπος των Παρεμβάσεων στις Γενικές Συνελεύσεις της ΔΟΕ.

Συμμετείχε ενεργά στο εκπαιδευτικό περιοδικό « Εκπαιδευτική Κοινότητα» στη Συντακτική του ομάδα, πάντα με άποψη για την παιδαγωγική και κοινωνική δράση.

Μέλος του Παιδαγωγικού Ομίλου των Παρεμβάσεων – Κινήσεων – Συσπειρώσεων Π.Ε.

Δραστηριοποιούνταν στην εκπαιδευτική, αντιρατσιστική κίνηση « Πίσω θρανία», προσφέροντας δωρεάν μαθήματα ελληνικής γλώσσας σε μετανάστες, πρωταγωνιστούσε στο κίνημα για πλήρη δικαιώματα των μεταναστών, αλλά και των παιδιών τους μέσα και έξω από τα σχολεία.

Ο πάντα γελαστός και αγαπητός μας Σπύρος…Πάντα στην πρώτη τη γραμμή, όπως στην απεργία του 2006, ακούραστος, σεμνός, μοναδικός, αλλά και σε στιγμές νηνεμίας, προσπαθώντας με συλλογικό τρόπο να δημιουργήσει το αύριο, όπως το ονειρεύτηκε…

Καλό ταξίδι μονάκριβέ μας σύντροφε…

«Οι σύντροφοι δεν πεθαίνουν, κατοικούν στο βάθος των δρόμων,

Όποιον και να πάρεις θα τους συναντήσεις….»

Αντί για στεφάνια η οικογένεια και οι σύντροφοι του θα επιθυμούσαν τα χρήματα να δοθούν στην καμπάνια « Ένα Σχολείο για τη Γάζα» Συλλόγων Π. Ε και ΕΛΜΕ.

Αριθμός Λογαριασμού 4260100830920 Αγροτική Τράπεζα

ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ

Και το κουτί της Πανδώρας άνοιξε με την υποχρεωτικότητα…. και όλα τα προβλήματα του μικρού παιδιού της εκπαίδευσης-του νηπιαγωγείου-που ήταν κρυμμένα βαθιά βγήκαν προς τα έξω και άγγιξαν όλη την κοινωνία του σχολείου (γονείς –παιδιά- νηπιαγωγούς)…:

αποκλεισμός νηπίων και προνηπίων
με κληρώσεις και αναμονή ή δίχρονο δημόσιο και δωρεάν νηπιαγωγείο για όλα τα παιδιά;

Έτσι έχουμε ολιγωρία του κράτους να παρέχει επαρκή και κατάλληλα νηπιαγωγεία για όλα τα παιδιά και αντί αυτού δίνει διαταγές για υπερπληθή τμήματα -διώξιμο των προνηπίων -κληρώσεις παιδιών (λες και τα παιδιά είναι λαχεία) αρνούμενο τη συνταγματική του υποχρέωση να παρέχει δημόσια και δωρεάν παιδεία σ’ όλα τα παιδιά.
35.000 χιλιάδες νήπια και προνήπια εκδιώχθηκαν προς την ιδιωτική εκπαίδευση χωρίς κανένας να πληρώνει γι' αυτή την κατάντια.
Καμιά καινούρια ίδρυση νηπιαγωγείου αυτές τις χρονιές!
Φτάνοντας στο τέλος κι αυτής της σχολικής χρονιάς θα δούμε την επόμενη σελίδα ίδια με την προηγούμενη: γονείς να κλαίνε, να παρακαλούν, να αγανακτούν διεκδικώντας μια θέση στο δημόσιο
νηπιαγωγείο, , η κυβέρνηση να μη κάνει τίποτε για να καλύψει αυτή τη ζήτηση και στο τέλος πάλι, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, να δίνει παράταση προς τους ιδιοκτήτες ιδιωτικών παιδικών σταθμών, να κρατήσουν και χωρίς άδεια «τα παιδιά που έχουν ήδη εγγράψει» και να λέει στις νηπιαγωγούς «εγγράψτε 25 και ας είναι όρθια».
Δεκάδες νηπιαγωγεία σε ακατάλληλα κτίρια –ενοικιαζόμενα καταστήματα χωρίς αυλές και φυσικό φως... χωρίς βοηθητικό προσωπικό και με καθαρίστριες που παίρνουν 150 ευρώ το μήνα.

λάστιχο ή ωράριο;

Ανάλογα με τον τύπο του νηπιαγωγείου η καθεμιά μας σήμερα έχει και το δικό της ωράριο. Άλλο για το κλασικό, άλλο για το ολοήμερο άλλο για το ολοήμερο με πρωινή ζώνη... Μιλάμε ξεκάθαρα για Ωράριο-λάστιχο χωρίς καμία νομοθετική κατοχύρωση.
Ναι, το δυστυχές είναι ότι οι νηπιαγωγοί είναι ο μοναδικός κλάδος του δημοσίου χωρίς νομοθετημένο ωράριο!
Μέχρι πριν δύο χρόνια θεωρούνταν αυτονόητο ότι ως κομμάτι της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, έχουμε το ωράριο των υπόλοιπων εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας κάτι που προφανώς δεν ισχύει με τις διαρκείς διευρύνσεις του ωραρίου λειτουργίας του νηπιαγωγείου καθώς και με το χωρίς μειώσεις, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας μας, ωράριο.
Δεν υπάρχει ακόμη, κανένας διαχωρισμός ανάμεσα στο εκπαιδευτικό κομμάτι δουλειάς και στο μη εκπαιδευτικό παρόλο που και για τα δυο βέβαια διαρκώς οι απαιτήσεις αυξάνονται.
Ακόμα πιο έντονο γίνεται το πρόβλημα για τις/τους προϊσταμένες/ους των νηπιαγωγείων που καλούνται να ανταπεξέλθουν σε απαιτήσεις, έργο και καθήκοντα σε πολλούς διαφορετικούς τομείς δράσης (εκπαιδευτικά, διοικητικά, οικονομικά, κτιριακά, οργανωτικά) χωρίς να υπάρχει καμιά μείωση ωραρίου, όπως ισχύει για τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς.

Προθάλαμος Δημοτικού-baby parking ή Νηπιαγωγείο;

Καινούρια αναλυτικά προγράμματα σε όλη την εκπαίδευση πιέζουν το Νηπιαγωγείο να αλλάξει ρόλο και ταυτότητα και να γίνει ουσιαστικά «προδημοτική εκπαίδευση». Οι προτάσεις για 5 χρόνια Δημοτικό και ένα χρόνο νηπιαγωγείο χτυπάνε καμπανάκι στα αυτιά των νηπιαγωγών που βλέπουν τη σχολειοποίηση να χτυπά και επίσημα πια την πόρτα του Νηπιαγωγείου, ακολουθώντας το γενικότερο πνεύμα εντατικοποίησης του Σχολείου.
Προτάσεις σαν κι αυτές των συμβούλων προσχολικής αγωγής για εισαγωγή ειδικοτήτων στο νηπιαγωγείο δείχνουν πως ο μελλοντικός ρόλος της νηπιαγωγού θέλουν να είναι:«γλώσσα και μαθηματικά-προετοιμασία για το Δημοτικό». Ανοίγουν ταυτόχρονα το δρόμο για την ωρομισθία και στο Νηπιαγωγείο, το τελευταίο «κάστρο» χωρίς ωρομισθίους στην δημόσια εκπαίδευση.
Από την άλλη η υποχρηματοδότηση της παιδείας μαζί με το μετακύλισμα των δαπανών στην τσέπη των γονιών, η μείωση των διορισμών για την επόμενη διετία, η αναστολή λειτουργίας των τμημάτων ένταξης (με τη δικαιολογία της αδυναμίας να τα στελεχώσουν), η διαρκής απόρριψη του πάγιου αιτήματός μας για μείωση του αριθμού των νηπίων σε 15 ανά νηπιαγωγό, δημιουργούν απροσπέλαστα καθημερινά προβλήματα.
Η τάση για μετατροπή όλο και πιο πολλών κλασικών νηπιαγωγείων σε ολοήμερα, προκειμένου να «εξυπηρετούνται οι εργαζόμενοι γονείς» γίνεται κάθε χρόνο εντονότερη.
Και είναι δεδομένο ότι με την ίδια λογική, τη λογική του baby parking, οι «διευρυμένες ζώνες» δε θα σταματήσουν στην απαράδεκτη πρωινή προαιρετική ζώνη ή στα «τεταρτάκια» παράτασης στην αποχώρηση, αδιαφορώντας για τις πραγματικές ανάγκες και αντοχές των νηπίων.
Όλα αυτά φυσικά χωρίς καν τις ανάλογες κτιριακές και υλικοτεχνικές υποδομές και χρηματοδοτήσεις.
***
Ήδη τα 2 τελευταία χρόνια, με τη δράση μας και πιέζοντας προς συλλόγους και τη ΔΟΕ προστατέψαμε το κλάδο μας από την αποκέντρωση, στηρίξαμε στην πλειοψηφία των συλλόγων τη μη εφαρμογή της πρωινής ζώνης, καταθέσαμε στο υπουργείο υπόμνημα με υπογραφές 4500 νηπιαγωγών για τη καταστρατήγηση του ωραρίου και συνεχίζουμε. Γιατί, αν και είμαστε ο αδύναμος κρίκος της εκπαίδευσης ,αποδείξαμε πως όταν δρούμε συλλογικά μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Για όλα αυτά και για άλλα πολλά λέμε πως το νηπιαγωγείο βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι και πως πρέπει να δράσουμε άμεσα.
Παίρνουμε λοιπόν την πρωτοβουλία να σας καλέσουμε για να αποφασίσουμε και να δράσουμε όλοι μαζί.


ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ
ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΟ ΜΑΡΑΣΛΕΙΟΥ
(ΜΑΡΑΣΛΗ 4, Μετρό στάση ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ)
8 ΜΑΡΤΗ, 10:00π.μ.

Λογαριασμος οικονομικής ενισχυσης της Κ. ΚΟΥΝΕΒΑ

Λογαριασμός: 5012 019021 277, Τράπεζα Πειραιώς, DECHEVA ELENA KUEVA KOSTADINKA NIKOLOVA. Είναι ο λογαριασμός για την οικονομική ενίσχυση της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα που δέχτηκε την δολοφονική επίθεση με βιτριόλι από τους μπράβους των εργολάβων σαν τιμωρία για τη δράση της ενάντια στην εργοδοτική αυθαιρεσία.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ - ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

Σήμερα, Τετάρτη 10/12/2008, μετά το τέλος του πανεργατικού συλλαλητηρίου συγκεντρωθήκαμε στη Νομική Σχολή και πραγματοποιήσαμε ανοιχτή συνέλευση εργαζομένων από σωματεία από το χώρο της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, των γιατρών και Υγειονομικών, των καθηγητών φροντιστηρίων, των μισθωτών τεχνικών, του Βιβλίου-Χάρτου, των μηχανικών, των οικοδόμων, του Τύπου κ.α.

Από τη συζήτηση που έγινε προέκυψαν τα παρακάτω:
Θέλουμε να εκφράσουμε και εμείς την οργή μας όχι μόνο για την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξη αλλά και συνολικά για την πολιτική που δολοφονεί καθημερινά τις ανάγκες και τα όνειρα των εργαζομένων και της νεολαίας και επιβάλλει τη λιτότητα, τις μαζικές απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις, την ελαστική εργασία.
Χαιρετίζουμε τις χιλιάδες μαθητών, φοιτητών, εργαζομένων που 4 μέρες τώρα αντιστέκονται στην κρατική καταστολή και διαδηλώνουν ενάντια στην κυβέρνηση των δολοφόνων.
Καταγγέλλουμε την κατάπτυστη απόφαση της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ να αναστείλουν την εργατική διαδήλωση την ημέρα της πανεργατικής απεργίας. Αποτέλεσε αυτό ακραία μορφή πλήρους συμμόρφωσης προς τις κυβερνητικές επιλογές και έκφραση της βαθύτερης συμμόρφωσης της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας στην κυρίαρχη πολιτική.
Αντίθετα, σήμερα αρκετά πρωτοβάθμια σωματεία αλλά και ορισμένες ομοσπονδίες (ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΠΟΣΔΕΠ) όχι μόνο αρνήθηκαν να συμμορφωθούν αλλά και επιμένοντας στο κάλεσμα στο Μουσείο έδωσαν τη δυνατότητα να πραγματοποιηθεί σήμερα πανεργατική διαδήλωση στη Βουλή. Μια μαζική διαδήλωση χιλιάδων εργαζομένων, που έσπασε το κλίμα τρομοκρατίας και έδωσε άμεση απάντηση στο ξεπούλημα των συνδικαλιστικών ηγεσιών.
Σήμερα που η κυβέρνηση της ΝΔ όχι μόνο επιμένει στην ίδια πολιτική, αλλά και σε έναν παροξυσμό αυταρχισμού εξαγγέλλει πανικόβλητη την απαγόρευση των διαδηλώσεων, εμείς λέμε ότι ήρθε η ώρα να βγει στο προσκήνιο το εργατικό κίνημα.
Παλεύουμε για έναν παρατεταμένο, πανεργατικό, παλλαϊκό ξεσηκωμό για την ανατροπή της πολιτικής της λιτότητας, των απολύσεων, του αίματος. Για να πέσουν οι πολιτικοί υπεύθυνοι της δολοφονίας για να δικαιωθούν οι αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας.
Απευθυνόμαστε σε κάθε σωματείο και κάθε εργαζόμενο που θέλει να κινηθεί σε ταξική κατεύθυνση και τους καλούμε να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη διαδήλωση, την απεργία, την κατάληψη, το πανεπιστημιακό άσυλο, σπάζοντας στην πράξη κάθε απαγόρευση, ό,τι και εάν αποφασίσει η κυβέρνηση.

Σε αυτό το πλαίσιο προτείνουμε προς τα σωματεία και τους εργαζομένους:
Α) Εξόρμηση στους χώρους δουλειάς με συγκεντρώσεις, γενικές συνελεύσεις, συγκρότηση επιτροπών αγώνα, ώστε να παρθούν αποφάσεις από πρωτοβάθμια σωματεία αλλά και ομοσπονδίες ή Εργατικά Κέντρα για γενική απεργία την Πέμπτη 18/12.
Β) Δραστηριότητες, εκδηλώσεις και πρακτικές αντιπληροφόρησης σε κάθε γειτονιά
Γ) Την πραγματοποίηση συλλαλητηρίου την Πέμπτη 11/12 στις 6 μ.μ. στα Προπύλαια.
Δ) Τη συμμετοχή στο μεγάλο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Παρασκευή 12 μ.μ. στα Προπύλαια, καλώντας ταυτόχρονα όσους εργαζομένους δεν μπορούν να βρίσκονται από την αρχή του συλλαλητηρίου να συγκεντρωθούν στις 3.30 μ.μ. στη Βουλή
Ε) Να συμμετέχουμε μαζικά στο μεγάλο αντιρατσιστικό συλλαλητήριο στις 20 Δεκέμβρη.
ΣΤ) Παρεμβάσεις σε μέσα ενημέρωσης απαιτώντας να ακουστούν οι διεκδικήσεις του κινήματος.

Συνολικά, καλούμε τα πρωτοβάθμια σωματεία να πάρουν τις τύχες του αγώνα στα χέρια τους μέσα από γενικές συνελεύσεις. Ο στόχος είναι να μπορέσει να υπάρξει μαζικός αποφασιστικός αγώνας διαρκείας με καταλήψεις, απεργίες διαδηλώσεις.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

-Να παραιτηθούν οι πολιτικοί υπεύθυνοι της δολοφονίας. Να πέσει η κυβέρνηση της λιτότητας και της καταστολής.

-Να απελευθερωθούν όλοι οι συλληφθέντες Να διαλυθούν τα ΜΑΤ και συνολικά οι ειδικές αστυνομικές δυνάμεις Να αφοπλιστεί η αστυνομία Να καταργηθεί ο τρομονόμος.

-Να ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική της λιτότητας, των απολύσεων, των ιδιωτικοποιήσεων, του αυταρχισμού:
Αυξήσεις τώρα στους μισθούς 1400 ευρώ κατώτερος μισθός, σύνταξη, επίδομα ανεργίας
Ούτε ευρώ στις τράπεζες αύξηση τώρα των δαπανών για παιδεία υγεία ασφάλιση.
Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων
Σταθερή εργασία για όλους, 35ωρο τώρα χωρίς μείωση αποδοχών
Νομοθετική απαγόρευση των απολύσεων
Όχι στα σύμφωνα σταθερότητας και δημοσιονομικής επιτήρησης της Ε.Ε.
Καμιά ιδιωτικοποίηση δημόσια επιχείρησης
Να μην περάσει ο νόμος για τα κολλέγια και οι οδηγίες της ΕΕ Να κλείσουν τα ΚΕΣ να καταργηθούν οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι

Για τη δολοφονία του μαθητή από την αστυνομία

ανεξάρτητες αυτόνομες αγωνιστικές ριζοσπαστικές

ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΕΙΣ Π.Ε.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Δ.Ο.Ε.

ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Η κυβέρνηση και το αστικό κράτος αποκάλυψαν, με το πιο τραγικό τρόπο, το σκοτεινό και αποκρουστικό τους πρόσωπο. Το Σάββατο αναίτια στην περιοχή των Εξαρχείων βρήκε το θάνατο ένας μαθητής γυμνασίου από σφαίρα αστυνομικού. Το «περιστατικό» κάθε άλλο παρά μεμονωμένο είναι. Αποτελεί την τραγική κατάληξη της αυταρχικής πολιτικής της κυβέρνησης, της έντεχνης καλλιέργειας ενός κλίματος τρομολαγνείας και της συνολικής ενδυνάμωσης των κατασταλτικών μηχανισμών του αστικού κράτους. Η δήθεν παραίτηση - παρωδία των υπεύθυνων υπουργών δεν αναιρεί σε καμιά περίπτωση τις πολύ σοβαρές πολιτικές ευθύνες της κυβέρνησης.

Είναι η συγκεκριμένη κυβέρνηση που αποθέωσε και νομιμοποίησε πολιτικά την ανεξέλεγκτη αστυνομική βία. Κανείς δε μπορεί να ξεχάσει τους πραίτορες του Πολύδωρα, τον άγριο ξυλοδαρμό του Κύπριου φοιτητή στη Θεσσαλονίκη, το όργιο καταστολής στις φοιτητικές κινητοποιήσεις της τελευταίας διετίας, τις προτροπές του ίδιου του Υπουργού Δημόσιας Τάξης για τη χρήση όπλων, από μεριάς αστυνομικών, καθώς και τα άπειρα περιστατικά «τυχαίων εκπυρσοκροτήσεων» που είχαν ως αποτέλεσμα το θάνατο αθώων μεταναστών. Είναι αποτέλεσμα, ευρύτερα, των πολιτικών επιτήρησης των κινημάτων, των καμερών, του ευρωπαϊκού φακελώματος και της συρρίκνωσης των δημοκρατικών δικαιωμάτων, στο όνομα της τάξης και της ασφάλειας των κυρίαρχων. Η πολιτική που προωθεί τις δυνάμεις της αγοράς, την αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος και την υποταγή των εργαζομένων στις απαιτήσεις της κερδοφορίας του κεφαλαίου, δε μπορεί παρά να καταφεύγει και να θεοποιεί την κρατική βία ως αναγκαίο στήριγμα των αντι-κοινωνικών της επιλογών.

Η κρατική βία, ως συστατικό στοιχείο και προϋπόθεση για την άσκηση κρατικής πολιτικής, αλλά και ως μέσο πειθάρχησης του λαϊκού κινήματος και ιδιαίτερα των κινημάτων της νεολαίας, αποτέλεσε σαφή πολιτική επιλογή της κυβέρνησης και του μπλοκ εξουσίας συνολικά . Αυτοί είναι οι ηθικοί αυτουργοί της σημερινής τραγωδίας. Αυτοί καλλιέργησαν το πολιτικό κλίμα μέσα στο οποίο αναπτύσσεται η κτηνωδία των αστυνομικών οργάνων. Ακόμα και αυτή τη στιγμή, ο υπεύθυνος υπουργός, προκαλώντας τη δημοκρατική συνείδηση όλου του ελληνικού λαού, μιλάει για το «σημαντικό έργο» της αστυνομίας και του υπουργείου Εσωτερικών που δεν αναιρείται από το συγκεκριμένο περιστατικό. Είναι ασυνείδητοι και πολιτικά αμετανόητοι.

Σύσσωμοι οι εκπαιδευτικοί εκφράζουν την οδύνη και τα συλλυπητήρια της στην οικογένεια του αδικοχαμένου παιδιού. Αυτή την ώρα γίνεται ξεκάθαρο σε κάθε εργαζόμενο, νεολαίο, δημοκρατικό πολίτη, η ανάγκη του ανυποχώρητου αγώνα για την ανατροπή της αντι-λαϊκής αυταρχικής πολιτικής της κυβέρνησης. Ιδιαίτερα για το εκπαιδευτικό κίνημα, αλλά και για κάθε μεμονωμένο εκπαιδευτικό, η δολοφονία ενός μαθητή δε μπορεί να μείνει αναπάντητη. Μέχρι τώρα η πολιτική τους σκότωνε καθημερινά τα όνειρα χιλιάδων νέων ανθρώπων για μόρφωση και αξιοπρεπή απασχόληση, τώρα τους εκτελούν και εν’ ψυχρώ. Το συγκεκριμένο παιδί θα μπορούσε να ήταν μαθητής όλων μας. Δεν πάει άλλο. Καλούμε τη ΔΟΕ καθώς και κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο να πάρουν αποφάσεις καταδίκης της κρατικής καταστολής και μαχητικής υπεράσπισης των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Καλούμε τη ΔΟΕ να κηρύξει 48ωρη απεργία την Δευτέρα και την Τρίτη 8 και 9 Δεκέμβρη.

- Καλούμε τη ΔΟΕ να προχωρήσει άμεσα στη δημιουργία κέντρου πληροφόρησης και εξορμήσεων των εκπαιδευτικών προς το λαό της Αθήνας, στα Προπύλαια.

-Καλούμε τους Συλλόγους να προχωρήσουν σε άμεση ενημέρωση και κινητοποίηση των εκπαιδευτικών.

- Καλούμε σε μαζική συμμετοχή σε όλα τα συλλαλητήρια

5/11/08- Εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια: Ψηφίζουμε - στηρίζουμε
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Η ΣΙΩΠΗ ΔΕ ΜΑΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ… Η ΟΡΓΗ ΔΕ ΜΑΣ ΑΡΚΕΙ
Ένα παιδί προχωράει στο δρόμο, στους ώμους του, γεμάτη μικρά ανεκπλήρωτα, βαραίνει η σχολική του τσάντα.
Κάθομαι πίσω από το τζάμι και κοιτώ τη βροχή να παρασέρνει λέξεις που ψεύτικα ειπώθηκαν…
«Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στα σχολεία», δηλώνει ανερυθρίαστα ο υπουργός Παιδείας, κ Στυλιανίδης.
«Κανένα παιδί δεν βρίσκεται έξω από το δημόσιο νηπιαγωγείο», ξεστομίζει ο υπουργός.
«Το κράτος εγγυάται την ασφάλεια των χρημάτων στις ελληνικές τράπεζες», δηλώνουν κύκλοι του υπουργείου οικονομικών.
«Η ελληνική οικονομία αντέχει στην παγκόσμια οικονομική κρίση», ο μερικής απασχόλησης πρωθυπουργός της Ελλάδας.
Λόγια …λόγια…λόγια ψεύτικα!
Πώς να σιωπήσεις, δεν ακούς τον εκκωφαντικό θόρυβο της σιωπής;
















Το θόρυβο της σιωπής του εργάτη στο Πέραμα που αναζητά το μεροκάματο στις ταφόπλακες των τάνκερ.
Το θόρυβο της σιωπής της Μαρίας, της ταμία του σούπερ μάρκετ, που δουλεύει 8:00 με 2:00 και 4:00 με 8:00, έξι μέρες τη βδομάδα;
Το θόρυβο της σιωπής του Πάρη που στα τριάντα του αναζητά εργασία στις μικρές αγγελίες πίνοντας τον καφέ του με χρήματα δανεικά από τους γονείς του;
Το θόρυβο της σιωπής της Ειρήνης, τρίτη χρονιά ωρομίσθια, των 7 Ευρώ, όταν δεηθούν, της ελαστικής μαύρης εργασίας;
Το θόρυβο της σιωπής του Κώστα, του γυμναστή, του μουσικού, που αλλά ζει τρία σχολεία τη βδομάδα, περιφερόμενος θίασος μιας κακοπαιγμένης και κακοπληρωμένης παράστασης του Υπουργείου Παιδείας;
Το θόρυβο της σιωπής του Δημήτρη, που διαβάζει και ξαναδιαβάζει έγκυρες αναλύσεις για το ασφαλιστικό, αγωνιώντας αν έχει ή δεν έχει ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα μετά από 27 χρόνια στην τάξη;
Το θόρυβο της σιωπής της Κατερίνας που τρέμει στην ιδέα του αξιολογητή μαζεύοντας «χαρτιά» για να τη γλυτώσει;
Το θόρυβο της σιωπής εκείνου του πατέρα που βρήκε κλειστή την πόρτα του δημόσιου νηπιαγωγείου για το παιδί του «δεν υπάρχουν θέσεις» και αναγκάστηκε να το πάει στο ιδιωτικό;
Το θόρυβο της σιωπής όλων μας για μια ζωή δανεική, χρεωμένη στις τράπεζες και στο πλαστικό χρήμα, μια ζωή – επιβίωση;
Δεν ακούς τον εκκωφαντικό θόρυβο της σιωπής, της αγανάκτησης και της οργής, για το έγκλημα διαρκείας, για τη ζωή που μας καταληστεύουν,
και η οργή δε μας αρκεί…
Δε μας αρκούν οι καταδίκες του καναπέ, η κοινοβουλευτική τιμωρία των ενόχων, όταν άλλοι υποψήφιοι δολοφόνοι των αναγκών και δικαιωμάτων μας προβάλλουν ως εναλλακτική λύση… Τους έχουμε γνωρίσει όλους Από αυτοδύναμες κυβερνήσεις Ν. Δ ή ΠΑΣΟΚ ως συγκυβερνήσεις Ν Δ με την Αριστερά, ως οικουμενικές συγκυβερνήσεις…
Δε μας αρκούν τα ηρωικά ξεσπάσματα, οι μικρές σημαντικές μάχες που κρατάνε τη φλόγα της αντίστασης και της ανατροπής ζωντανή…
Δε μας αρκεί να σιωπούν όσοι μετράνε τη ζωή με τη μεζούρα του ρεαλιστικού, του ορατού, του συνηθισμένου…

ΔΕ ΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΛΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ !!!

ΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΞΕΝΕΣ ΘΑΥΜΑΣΙΕΣ ΜΕΡΕΣ

Τι εποχή!!!
Οι οπαδοί της αγοράς και του άκρατου νεοφιλευθερισμού, γίνονται οι υπέρμαχοι του κρατισμού… Ο Μπους, ο Ομπάμα, ο Σαρκοζί μοιράζουν απλόχερα δάνεια στις ιδιωτικές τράπεζες που φαλήρισαν, λεφτά από τα χρήματα των εργαζομένων. Την ίδια στιγμή τα κέρδη υπερπολλαπλασιάζονται και αυτοί που πτώχευσαν πήραν και τα κέρδη και τις αποζημιώσεις… Και όμως δεν περισσεύει ευρώ για την Ολυμπιακή που ιδιωτικοποιείται ενώ οι εργαζόμενοι της απολύονται χωρίς καν να αποζημιωθούν…
Μια παγκόσμια οικονομική κρίση προϊόν της ίδιας της αγοράς και του συστήματος…
Οι γαλάζιοι σταυροφόροι της κάθαρσης γίνονται οι πρωταγωνιστές καθημερινών σκανδάλων. Από τη φοροδιαφυγή υπουργών ως τις μπίζνες με την Εκκλησία και τον Εφραίμ. Από τις δασικές εκτάσεις που γίνονται σε μια νύχτα γήπεδα του γκολφ, ως τις μίζες σε δημοσιογράφους και εκδότες. Από τα σκάνδαλα Ζαχόπουλου ως τις μπίζνες των υπουργών.
Η Ε.Ε. της δημοκρατίας και της ελευθερίας γίνεται σιδερένιο φρούριο, μιας ιδιότυπης κοινοβουλευτικής δικτατορίας, ένα απέραντο αστυνομικό κράτος παρακολουθήσεων, καταστολής και κρατικής βίας απέναντι σε όποιον την αμφισβητεί ή σκέφτεται να την αμφισβητήσει…
Ο πλούτος ξεχειλίζει στα θησαυροφυλάκια μερικών ενώ η εργαζόμενη πλειοψηφία αναστενάζει από τη μόνιμη και διαρκή λιτότητα από τη νέα φτώχεια του καπιταλισμού.
Ο πόλεμος στην πιο άγρια εκδοχή του, στα πεδία των μαχών γίνεται μονιμότερο φαινόμενο… Ιράκ, Αφγανιστάν, τώρα Γεωργία – Ρωσία και Καύκασος φαίνεται ως το προσοδοφόρο μέσο ξεπεράσματος της κρίσης από μεριάς του κεφαλαίου, ως το μέσο επιβολής της εξουσίας του παντού.
Αυτή η πολιτική δεν παίρνει διορθώσεις αλλά ανατροπή…
Κι όμως το τέλος της ιστορίας για τον εργαζόμενο άνθρωπο δεν ήρθε ξανά. Υπάρχει φως στην άλλη μεριά του λόφου…
Στα σκιρτήματα των αμερικάνων ακτιβιστών που κατά εκατοντάδες χιλιάδες διαδήλωσαν έξω από τα συνέδρια Ρεμπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, αν και τους έφαγε το μαύρο σκοτάδι της «ενημέρωσης»
Στα απεργιακά μπλοκ σε Γαλλία, Γερμανία σε όλη την Ευρώπη κόντρα στις βασικές επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κυβερνήσεων.
Στο αντιπολεμικό κίνημα σε κάθε γωνιά του πλανήτη… Ο ηρωικός αγώνας των εργαζομένων στη Λατινική Αμερική, στην Ασία, στην Ευρώπη…..


«Ξέρω, και το ξέρω πολύ καλά ότι τα λόγια αυτά μπορεί να ακούγονται υπερβολικά και αλλόκοτα. Δεν πα να είναι» Ντοστογιέφσκι


ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ

Στο σχολείο, εκεί που αναζητούν την ανάσα οι ανάγκες, οι επιθυμίες μας.
Στους δρόμους, εκεί που αναπνέει η άνοιξη των αγώνων.
Κόντρα στην προώθηση της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής από τη Ν. Δ.
Μια πολιτική….
που σπρώχνει χιλιάδες νήπια στα ιδιωτικά, στους δήμους, που αποκλείει τα προνήπια από το δημόσιο νηπιαγωγείο.
που καταδικάζει στην ωρομισθία και στην ελαστική εργασία χιλιάδες συναδέλφους μας, επιβάλλοντας με τις υποχρεωτικές υπερωρίες, τις πολλαπλές μετακινήσεις την ελαστικότητα και στο μόνιμο εκπαιδευτικό
που με τον αυταρχισμό και το διοικητισμό στερεί κάθε δυνατότητα δημιουργίας και αυτενέργειας του εκπαιδευτικού αν ξεφεύγει από την κυβερνητική τάξη πραγμάτων
που μειώνει τις δαπάνες για την παιδεία, ανοίγει διάπλατα το δρόμο σε χορηγούς και ιδιώτες, έχοντας κάνει «συνεταιράκια», τις ιδιωτικές εταιρείες στα ΣΔΙΤ, τους εκδοτικούς οίκους στη συγγραφή και την έκδοση βιβλίων, τα στελέχη της στο ΥΠΕΠΘ «έμπορους της γνώσης», μετατρέποντας ένα κοινωνικό δικαίωμα, όπως η παιδεία, σε ατομική υπόθεση του καθενός
που αναπολεί και προσπαθεί να επαναφέρει τη δαμόκλεια σπάθη της αξιολόγησης μέσα από την ενεργοποίηση του νόμου του ΠΑΣΟΚ, του καθηκοντολόγιου, του ΔΥΚ
Δηλώνουμε παρών και θα αναμετρηθούμε ώστε να σπάσουν οι απαγορευμένες εκπαιδευτικές ζώνες, να ακουστεί με συλλογικό τρόπο το νέο παιδαγωγικό ποίημα της εποχής μας, οι απελευθερωτικοί στίχοι των σκεπτόμενων κριτικά ανθρώπων, για ένα σχολείο χωρίς οριζόντιους ή κάθετους διαχωρισμούς, χωρίς αξιολογικές ή εξεταστικές κρίσεις, με περιεχόμενο απαλλαγμένο από την παπαγαλία, το μυστικισμό , το ρατσισμό, το ιστορικό ψέμα , τη μεταφυσική, ένα σχολείο ανοιχτό για όλα τα παιδιά και την εργαζόμενη πλειοψηφία, τμήμα ενός ευρύτερου κοινωνικού απελευθερωτικού ρεύματος.
• Για ένα ενιαίο δημόσιο, δωρεάν 12χρονο σχολείο. Για 2χρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά.
• Για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς. Κατάργηση του μισθολογίου - φτωχολόγιου. Γνήσιες Κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις. Βασικό μισθό 1400 Ευρώ για τον πρωτοδιόριστο. Ενσωμάτωση όλων των επιδομάτων στο βασικό μισθό. Καμιά σύνδεση μισθού - αξιολόγησης.
• Για την κατάργηση του ν. 2986 για την αξιολόγηση. Για να μην περάσει κανείς αξιολογητής τις πόρτες των τάξεων. Για παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο σχολείο.
• Για σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους- ενάντια στην εργασιακή περιπλάνηση και την ωρομισθία. Για μαζικούς διορισμούς με βάση το έτος λήψης πτυχίου και κατάργηση του διαγωνισμού του ΑΣΕΠ. Για μόνιμο διορισμό όλων των αναπληρωτών.
• Για μείωση των ορίων συνταξιοδότησης, αύξηση των συντάξιμων αποδοχών. Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων

ΣΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ

ΔΙΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Ένα εκπαιδευτικό κίνημα, κοινωνικού χαρακτήρα που θα εντάσσεται και θα συμπορεύεται με το ευρύτερο εργατικό ώστε συντονισμένα να απαντήσουμε στην επίθεση κυβέρνησης - Ε.Ε. - επιχειρήσεων.
Ένα πραγματικό κίνημα που θα ξεπερνά την παραλυτική πολιτική του υποταγμένου συνδικαλισμού ΑΔΕΔΥ -ΓΣΕΕ που συμφωνούν με την ουσία της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Που ορκίζονται πίστη σε ΟΝΕ, Σύμφωνα Σταθερότητας, Ευρώ, που βάζουν ως κριτήριο την ανταγωνιστικότητα του ελληνικού κεφαλαίου.
Ένα κίνημα, που οι ίδιοι οι εργαζόμενοι θα διαχειρίζονται την πορεία και την ανάπτυξη του στις Γενικές Συνελεύσεις και τις Επιτροπές Αγώνα. Σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με τον οριζόντιο συντονισμό των αγωνιζόμενων χώρων.
Ένα κίνημα που θα βάζει τον πήχη στο όριο των αναγκών των εργαζομένων με ένα συνολικό πρόγραμμα ρήξεων και ανατροπών, έτσι ώστε αποτελεσματικά να υπερασπίζεται δικαιώματα και .κατακτήσεις
Ένα κίνημα που θα οργανώνει πραγματικούς αγώνες με σχέδιο, συμμαχίες, διάρκεια και προοπτική που θα κορυφώνονται σε απεργιακές αναμετρήσεις διαρκείας ως τη νίκη. Που δεν θα υποτάσσεται – ούτε θα συναινεί στα ξεπουλήματα των ΑΔΕΔΥ - ΓΣΕΕ.
Είναι επειδή είμαστε παρέα με τα παιδιά,
Κι αμέτρητες φορές μετρήσαμε τα αμέτρητα άστρα
Και κείνα που λέγανε για καλύτερα χρόνια
Τα βάλαμε σε καράβια από χαρτί, από όνειρα, από επιθυμίες….
Για να μπορούν να ταξιδεύουν…
Αδιάκοπα ….
ΚΟΝΤΡΑ….
Σε αυτούς που γαντζώνονται από καρέκλες, που ξεχνούν τη μυρωδιά της κιμωλίας, τα παιδικά χνώτα, τη σχολική τάξη και τις αγωνίες της.
Σε αυτούς που ο συνδικαλισμός γίνεται όχημα για θέσεις διοίκησης, επάγγελμα, παιχνίδι εξουσίας, συνδιαλλαγής και πελατειακών σχέσεων.
Στη ΓΣΕΕ - ΑΔΕΔΥ , τη ΔΟΕ και την πλειοψηφία της, τον υποταγμένο συνδικαλισμό.
που συναινούν με την οικονομική εξαθλίωση μας, αποδέχονται τη βασική λογική των προγραμμάτων σύγκλισης με την ΟΝΕ – Ε.Ε., τις λογικές του ανταγωνισμού, του κέρδους και της ¨εθνικής ανάπτυξης».
που αποδέχτηκαν τη βασική φιλοσοφία των αντιασφαλιστικών νόμων, το «διαίρει και βασίλευε» του νόμου Σιούφα της Ν. Δ, τη μείωση των συντάξιμων αποδοχών και την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης με το νόμο Ρέππα του ΠΑΣΟΚ, και έκαναν το «καθήκον» τους με το νόμο Πετραλιά με δυο 24ωρες και φραστικές κορώνες… Την ίδια στιγμή του ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ στη ΓΣΕΕ υπέγραφαν εργασιακή ειρήνη με την κυβέρνηση και τις επιχειρήσεις με 0,77 Ευρώ την ημέρα.
που εξαρτά τη δράση από την εκάστοτε κυβέρνηση, ως γνήσιοι κυβερνητικοί υπάλληλοι, κάνοντας τις διαθέσεις των εργαζομένων ακορντεόν, μη διστάζοντας να θυσιάσουν βασικές κατακτήσεις και δικαιώματα.
Που δε γενικεύει την πάλη απέναντι στο ενιαίο μπλοκ εξουσίας κυβέρνησης – αξιωματικής αντιπολίτευσης, Ε.Ε , κεφαλαίου.

Μια Ανεξάρτητη Ριζοσπαστική Παρέμβαση
-Της ζωντανής εκπαίδευσης, των μάχιμων εκπαιδευτικών της σχολικής τάξης και πράξης, κόντρα στον παιδαγωγικό διοικητισμό, τα κάθε λογής προγράμματα ιδιωτών , κράτους ή Ευρωπαϊκής Ένωσης, την τυποποίηση, τη στείρα αναπαραγωγή της κυρίαρχης αντίληψης και ιδεολογίας.

-Του ανεξάρτητου, αμεσοδημοκρατικού, ταξικού ρεύματος ρήξης και ανατροπής, κόντρα στο συνδικαλισμό της υποταγής, της συναίνεσης, του κυβερνητισμού και τελικά της ήττας.

-Του πολύμορφου ρεύματος στην εκπαίδευση αλλά και στην κοινωνία που σημάδεψε με τη δράση του όλες τις μικρές και μεγάλες μάχες της περιόδου, από τη μεγάλη απεργία του 2006, τις μάχες για το ασφαλιστικό, τις ιδιωτικοποιήσεις και τη φαλκίδευση των εργασιακών σχέσεων, την αποτροπή της αντιδραστικής αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος ως και την καθημερινή μάχη στη σχολική τάξη ενάντια στο διοικητικό αυταρχισμό, την ημιμάθεια ή την αμάθεια.

-Της ίδιας της πορείας του εκπαιδευτικού κινήματος από τη μάχη ενάντια στη διάλυση της επετηρίδας, την ανεξάρτητη δράση ενάντια στους νόμους της αποκέντρωσης του ΠΑΣΟΚ, τη μεγάλη (προδομένη ) απεργία του 97, τη σύγκρουση των εξεταστικών του 98, τις παλλαϊκές απεργίες ενάντια στους αντιασφαλιστικούς νόμους, στο αντιπολεμικό – αντιμπεριαλιστικό κίνημα, στη μάχη ενάντια στην αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση των «νέων βιβλίων» κ.λπ

-Των συλλογικών (αλλά και μοναχικών ) προσπαθειών για Παρέμβαση στην διδακτική πράξη, τα αντιπολεμικά μαθήματα, η αντιρατσιστική αγωγή, η μάχη του 132 Δ Σχ Αθήνας για το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση και η λυσσαλέα αντίδραση από μεριάς κυβέρνησης Ν. Δ και διοίκησης, ο Παιδαγωγικός Όμιλος, είναι οι ελπιδοφόρες μαζικές πρωτοβουλίες για ένα πλατύ μορφωτικό ρεύμα Κριτικής Παιδαγωγικής που θα ενώνει θεωρία και πράξη και θα διαμορφώνει με τις ιδέες και την επιρροή του μια άλλη δυναμική μέσα στις σχολικές αίθουσες.
ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΑ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ: ΙΣΤΟΡΙΑ – ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΟΥΣ….

Τα Υπηρεσιακά Συμβούλια (ΚΥΣΠΕ - ΑΠΥΣΠΕ - ΠΥΣΠΕ ) κάθε άλλο παρά εξυπηρετούν με διαδικασίες διαφανείς και "αξιοκρατικές" τα συμφέροντα των εκπαιδευτικών. Πρόκειται για όργανα διαχείρισης και προώθησης της εκάστοτε κυβερνητικής - κρατικής πολιτικής. Αποτελούν πεδίο ανάπτυξης των πελατειακών σχέσεων, της ρουσφετολογίας και του κομματισμού. Επιδιώκουν να νομιμοποιήσουν στη συνείδηση των εκπαιδευτικών τις διοικητικές λογικές, τις συνδιαχειριστικές αντιλήψεις και την ενσωμάτωση του συνδικαλιστικού κινήματος στον κρατικό μηχανισμό. Όργανα αδιαφανή και στεγανοποιημένα, που προστατεύονται από ένα ολόκληρο θεσμικό πλαίσιο απέναντι σε οποιοδήποτε ουσιαστικό έλεγχο των δυνάμεων του κινήματος. Όργανα που αποκτούν αναβαθμισμένο ρόλο στην πυραμίδα της αξιολόγησης, που έχουν τον τελικό λόγο στη μονιμοποίηση και την εξέλιξη των εκπαιδευτικών, που είναι δυνατό, με το θεσμικό πλαίσιο, να πάρουν το χαρακτήρα διοικητικών δικαστηρίων για τους εκπαιδευτικούς. Το παράδειγμα του ΠΥΣΠΕ Αν Αττικής με τη δίωξη των συναδέλφων –απεργών της απεργίας του 2006 είναι το πιο τρανό παράδειγμα.
Ο χαρακτήρας και ο ρόλος των Υπηρεσιακών Συμβουλίων δεν αλλάζει με τη συμμετοχή των εκπροσώπων των εκπαιδευτικών σε αυτά, ο νομοθέτης έχει προβλέψει για όλα. Πολύ περισσότερο που τις πιο πολλές φορές, οι αιρετοί είναι πιο αποτελεσματικοί στην άσκηση εξουσίας, στη διαχείριση της εκπαιδευτικής πολιτικής και το δίκτυο "μικροεξυπηρετήσεων" από την ίδια τη διοίκηση.
Εμείς δεν θα συναινέσουμε με τέτοια όργανα, θα παλέψουμε για την αποκάλυψη του ρόλου τους, το μπλοκάρισμα των αποφάσεών τους, την ακύρωση των αντιεκπαιδευτικών επιλογών τους μέσα από τις διαδικασίες του κινήματος. Έχουμε ένα διαφορετικό εκπαιδευτικό όραμα ενταγμένο σε μια άλλη κοινωνική πραγματικότητα στην οποία η αυτοδιοικητική πρακτική θα πρέπει να έχει σαν στοιχεία της την άμεση δημοκρατία, την κοινωνική πλειοψηφία, την αυτόματη ανακλητότητα, την απαιτούμενη περιοδικότητα, τη διαφάνεια και την ανοιχτή λειτουργία, τον άμεσο έλεγχο από το συνδικαλιστικό κίνημα.
Η παρουσία μας σ' αυτές τις εκλογές δεν μπορεί παρά να έχει το χαρακτήρα της φωνής του κινήματος που:

Ενημερώνει δημόσια τους συναδέλφους για το κάθε τι.

Αναδεικνύει τα προβλήματα που συσσωρεύει η εκπαιδευτική πολιτική και να καταγγέλλει αυθαιρεσίες, πελατειακές σχέσεις και αδιαφανείς διαδικασίες.
Διεκδικεί μαχητικά και συλλογικά δίκαιη και ίση αντιμετώπιση όλων των συναδέλφων
Αντιστέκεται στον εκμαυλισμό συνειδήσεων, το ρουσφέτι, τη διάκριση των εκπαιδευτικών στους «δικούς μας» και στους «άλλους».

Είναι δίπλα σε όσους εκπαιδευτικούς υφίστανται αδικίες, διώξεις, αυθαιρεσίες.

Μεταφέρει - υλοποιεί τις αποφάσεις των συλλόγων και των γεν. συνελεύσεών τους.

Απέχει από κάθε διαδικασία αξιολόγησης, επιχειρεί να μπλοκάρει κάθε τέτοια πράξη με μαζικούς όρους αλλά ακόμα και με την παραίτησή του αν χρειαστεί.

Και μοιάζουνε σαν πλάσματα
Μιας άγνωστης διάστασης
Οι ματωμένοι ποιητές κι οι φωτεινές τους χίμαιρες.
Και οι αιτίες οι τρυφερές μιας άγριας επανάστασης
Που δεν κατάλαβε ποτέ τον εαυτό της
Μιας άγριας επανάστασης που θα συμβεί με χίλιους τρόπους…
Χ & Π Κατσιμίχας